منابع انسانی

۸ سوال در زمینه بازگشایی کسب و کارها پس از بحران کرونا-بخش اول

8 سوال در زمینه بازگشایی دفاتر کاری پس از بحران کرونا-1

در اوایل ماه مارس که مجله کسب‌وکار هاروارد مطلبی در زمینه “سوالاتی که مدیران در مورد کروناویروس می‌پرسند” منتشر کرد، کم‌تر از ۱۰۰۰۰۰ مورد مبتلا و ۴۰۰۰ فوت در جهان بر اثر این بیماری وجود داشت. ولی این روزها با گذشت سه ماه از شیوع جهانی بیماری و بالاتر رفتن آمار مبتلایان از ۵.۵ میلیون نفر، مدیران با مسائل جدیدی روبرو می‌شوند که عمدتا در زمینه بازگشایی مراکز کاری پس از بحران و برداشتن محدودیت‌های اعمال شده هست. مثل همیشه، مدیران و کارفرمایان باید در برابر شرایط محلی بحران و توصیه‌های سازمان‌های مسئول هوشیار باشند. در ادامه هشت سوال که ممکن است برای مدیران در زمینه نحوه بازگشایی ادارات و دفاتر پیش بیاید مورد بررسی قرار می‌گیرد.

۱.چه زمانی برای بازگشت کارمندان به شرایط کار حضوری مناسب است؟

با توجه به مطالعه موردی که از ۸۵۴ کارفرمای آمریکایی در اوایل آوریل صورت گرفت، ۴۲ درصد اعلام کردند که اکثر نیروی کارشان قادر به دورکاری هستند در حالی که پیش از بحران کرونا این آمار تنها ۱۴ درصد بود. در حال حاضر مدیران می‌خواهند بدانند که چه زمانی برای بازگشت کارمندان از دورکاری مناسب است. سازمان جهانی بهداشت توصیه می‌کند که کارمندان بخش‌های غیر ضروری زمانی به کار برگردند که کاهش مداوم در روند انتقال بیماری در جامعه، کاهش میزان تست‌های مثبت، آزمایش کافی برای تشخیص شیوع پیک جدید بیماری و ظرفیت کافی در بیمارستان‌های محلی وجود داشته باشد.

پس شرکت‌ها بنا بر شرایط محلی شرایط متفاوتی را برای بازگشایی تجربه می‌کنند. به هر حال تا پایدار شدن شرایط، باید تا جایی که ممکن است دورکاری صورت گیرد یا در صورت بالا رفتن حجم کار و نیاز به کار حضوری، شرایط مناسب برای فاصله‌گذاری حین کار و شرایط بهداشتی رعایت شود. برای مثال، شرکت‌ها باید جداول‌ زمانی متفاوتی بسته به شرایط کاری خود تعریف کنند. این جداول حضور کارمندان را بر اساس اهمیت و ضرورت کارشان و محل نشستن (جهت رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی) اولویت بندی می‌کند. یا این که می‌توان حضور کارمندان را بر اساس روزهای هفته یا ماه برنامه‌ریزی و شیفت‌بندی کرد. مهم‌ترین نکته در این جا بازطراحی فضاهای کاری بر اساس فاصله‌گذاری فیزیکی و اجتماعی است.

۲.چه کسانی پس از بازگشایی به کار برگردند؟

نباید همه و به صورت همزمان به کار برگردند. بهترین کار برگشت تدریجی کارمندان است که در این صورت با تراکم کم‌تر، چالش فاصله فیزیکی در دفتر کار کم‌تر خواهد بود. همچنین با بازگشت تدریجی کارمندان در طول هفته‌ها و ماه‌ها، اضطراب تغییر ناگهانی محیط کار از خانه به شرکت کاهش می‌یابد. کارمندانی که در معرض خطر بالاتری از ابتلا به کووید ۱۹ قرار دارند-افرادی که بالای ۶۰ سال سن دارند، اضافه وزن دارند، افراد داری بیماری‌های حاد ریوی یا قلبی، دیابت یا بیماری کلیوی-تا زمانی که دوره پیک شیوع برطرف شود و وضعیت سلامت جامعه پایدار گردد، در شرایط دورکاری باقی می‌مانند. همچنین کارمندان بچه‌دار و کسانی که خدمات مراقبت از کودک دریافت نمی‌کنند و افرادی که حمل‌ونقل به محل کار برایشان ریسک ابتلا به بیماری را دارد بهتر است که تا جای ممکن دورکاری کنند.

بهتر است برای جلوگیری از بروز تبعیض در محل کار، به کارمندان این فرصت داده شود که فارغ از سن، بیماری، آسیب‌پذیری و سایر شرایط برای کار حضوری یا دورکاری حق انتخاب داشته باشند.

۳.چطور از کارمندانی که در شرکت حضور می‌یابند در برابر شیوع بیماری حفاظت نماییم.

مهم‌ترین اصل حفاظت در محیط کار این است که از ورود افرادی که در بالاترین ریسک انتقال بیماری به سایرین قرار دارند جلوگیری کنیم. ۴۵ درصد از کارفرمایانی که در مطالعه ذکر شده مورد بررسی قرار گرفتند در بازگشایی مراکز کاری پس از بحران،باز هم از اسکنر حرارتی برای شناسایی کارمندان مبتلا استفاده می‌کنند. در آمریکا کمیسیون فرصت‌های شغلی برابر تعیین کرده است که در طول بحران کرونا از آن جا که برخی افراد در اوایل ابتلا به کرونا علایمی مانند تب از خود نشان نمی‌دهند کارفرمایان باید چندین بار در طول هفته با تب سنج افراد را چک کرده و مصاحبه کاملی از کارمندانشان به عمل آورند که از نزدیکانشان کسی مبتلا شده است یا علایمی شبیه سرفه، تنگی نفس، درد قفسه سینه، گلو درد و کاهش حس بویایی و چشایی داشته اند یا خیر. بسیاری از شرکت‌ها ممکن است در همین راستا ورود ارباب رجوع را محدود کنند و خدمات به مشتریان را صرفا غیرحضوری ارایه دهند. برخی کارفرمایان از اپلیکیشن موبایل یا صفحه‌های وب برای مصاحبه با کارمندان و بررسی وضعیت سلامتشان استفاده می‌کنند. همچنین باید برای کارمندانی که بیمار هستند و در دورکاری اجباری یا مرخصی استعلاجی قرار گرفته‌اند حقوق تعیین شود. در غیر این صورت حضور اجباری فرد بیمار در محیط کاری می‌تواند کل کسب و کار را مختل کند.

مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌های واگیر آمریکا پیشنهاد می‌دهد که کارمندانی که در فاصله کم‌تر از دو متری یکدیگر می نشینند باید از ماسک پارچه‌ای هم استفاده کنند و از وظایف شرکت و کارفرما تهیه ماسک و مواد ضدعفونی نیز می‌باشد. ماسک می‌تواند برای ساعات متوالی کاری راحت نباشد و برای خوردن و نوشیدن کنار گذاشته شود ولی به هر حال در برابر انتشار ناگهانی ویروس در فضا ایمنی ایجاد می‌کند. کارمندان باید متوجه باشند که استفاده از ماسک نه تنها برای حفاظت از خودشان که در جهت حفظ سلامت محیط کار و همکارانشان نیز هست. همچنین باید از دست دادن خودداری شود و هیچ گونه تماس فیزیکی مابین همکاران برقرار نگردد.

طراحی و چیدمان فضا باید به گونه‌ای باشد که هر دو نفر حداقل دو متر با هم فاصله داشته باشند. همچنین کارمندان باید پشت میزشان غذا بخورند و از استراحت و غذا خوردن دسته جمعی در سلف و کافه تریای شرکت پرهیز کنند. ضمنا باید پروتکل‌هایی برای جلوگیری از ازدحام در فضاهای جمعی مانند آشپزخانه و لابی طراحی و تعریف شود. شرکت‌ها باید برای اتاق‌های کنفرانس محدودیت ظرفیت و حداقل فضای دو متری مابین هر دو نفر تعریف کنند. در صورتی که ظرفیت حاضران جلسه بیشتر ازظرفیت سالن جلسات باشد تعدادی از افراد باید به صورت مجازی در جلسه حضور یابند. امکاناتی مانند ضدعفونی کننده دست و سطوح و دسترسی به سایر وسایل بهداشتی باید در شرکت‌ها تامین شود. کارمندان نباید وسایل دفتری خود و ماوس و کیبوردشان را با یکدیگر مشترکا استفاده کنند و سطوح مشترک مانند قهوه‌ساز، پرینتر و… باید به صورت مرتب ضدعفونی گردد. بهتر است که کلا از آبخوری استفاده نشود چون می‌تواند محل انتشار آلودگی باشد. خشک‌کن دست باید خاموش و غیرفعال شود زیرا می‌تواند ذرات ویروس را منتشرکند.

در نهایت، اگر ابتلای یکی از کارمندان به کووید-۱۹ تشخیص داده شد شرکت باید به دقت افرادی که با آن کارمند تماس دارند را مورد بررسی و تست قرار دهد. کارمندان باید دورکار شده و قرنطینه شوند. همچنین بهتر است که نام فرد مبتلا در سازمان فاش نشود.

۴.استفاده از تست تشخیص کرونا تا چه میزان در تامین ایمنی محیط کار موثر است؟

آزمایش کردن می‌تواند نقش کوچکی در کسب اطمینان از ایمن بودن فضای کار داشته باشد. هم اکنون تست کرونا هزینه‌بر است و به تعداد کافی و در دسترس وجود ندارد و از دقت کافی نیز برخوردار نیست. در واقع منفی بودن تست به معنای اطمینان کامل از سالم بودن فرد مورد ازمایش نیست. در مورد تب سنج نیز همین موضوع صادق است. سایر مدل‌های تست نیز همگی از خطاهای مخصوص به خود برخوردارند و قابل اطمینان نیستند. همچنین تشخیص بیمار بودن یک فرد به این معنا نیست که پس از بهبود قادر به انتشار بیماری یا دوباره بیمار شدن نباشد. بنابراین برخورداری از تست در محل کار زیاد موثر نیست.

چهار سوال بررسی شده در این مقاله می‌تواند به برخی از ابهامات کارفرمایان در روزهای بازگشایی مراکز کاری پس از بحران  پاسخ دهد. در مقاله بعدی، به سایر سوالات متداول در این زمینه پرداخته می‌شود.

 

نویسندگان: جف لوین-شرز (Jeff Levin-Scherz ) و دیانا آلن (Deana Allen)

منبع: HBR.org

 

 

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: ۰ میانگین: ۰]

این مطالب را هم حتما بخوانید