رشد کسب و کارها

درس‌های مراکز درمانی از رشد استارت‌آپ‌ها

رشد استارت آپ ها

درس‌هایی که مراکز درمانی می‌توانند از رشد استارت‌آپ‌ها بیاموزند!

کسانی که این روزها در خط مقدم خدمات بهداشتی-درمانی مرتبط با کویید-۱۹ قرار دارند به صورت خستگی‌ناپذیری طی ساعات و شیفت‌های طولانی کار می‌کنند. حتی بسیاری از افراد وظایفی را بر عهده دارند که برای آن هیچ آموزش رسمی ندیده‌اند. همچنین باید به صورت مداوم با رخدادهای ناگوار و اجتناب‌ناپذیر و سطح بسیار بالایی از عدم‌قطعیت و بی‌ثباتی در محیط کار روبرو باشند. شرایطی که این دسته از افراد تجربه می‌کنند، با وجود سطح بالای دشواری ناپایدار است. بالاجبار به شرایط فعلی تن می‌دهند چون انتخاب دیگری ندارند. اما از مضرات این سبک کار کردن نیز نمی‌توان چشم‌پوشی کرد.

خستگی مفرط بر نحوه انجام وظایف تاثیر گذاشته و باعث بروز اشتباه می‌گردد. چالش جدید دیگری هم به وجود آمده: با افزایش مبتلایان بیماری کرونا، بیمارستان‌ها باید در زمینه حذف کردن تعدادی از عمل‌ها و خدمات اختیاری و باز کردن ظرفیت برای بیماران کرونا تصمیم‌گیری کنند. الان فرصت مناسبی برای ارایه راهکارهای خلاقانه است. در این مورد خاص، یک مفهوم تجاری-نمودار منحنی سهمی-به کمک ما خواهد آمد. این منحنی در ابتدا در مورد رشد استارت‌آپ‌ها و اسکیل‌آپ ارایه شده بود که هم‌اکنون کاربرد گسترده‌ای پیدا کرده است.

هر کسب‌وکاری تحت تاثیر پویایی‌ها و نیروهایی قرار دارد که به صورت منحنی سهمی شکل تعریف می‌شود. در واقع این منحنی فازهای متفاوتی که یک سازمان برای موفقیت در طول زمان تجربه می‌کند را نشان می‌دهد. منحنی سهمی که از رویکردهای مهم مدیریت بازرگانی استخراج شده، سه فاز مهم در هر سازمان را توضیح می‌دهد.

درس‌های مراکز درمانی از رشد استارت‌آپ‌ها

فاز اول مربوط به پیدا کردن مدل موفقیت برای رشد استارت‌آپ‌ها می‌شود، زمانی که افراد در ابتدای تاسیس کسب‌وکار به دنبال مدل‌های خلاقانه و فرمول موفقیت می‌گردند. در فاز دوم، کسب‌وکار از مدل انتخاب شده به صورت قابل اعتماد و موثری در ساختار سازمان بهره می‌گیرد و در واقع مدل را بسته به نوع کسب‌وکار و مقیاس آن، اصلاح و تعدیل می‌کند. فاز سوم نمایانگر دوره‌ای است که برای بهره‌گیری از مدل‌های جدید و ارایه نوآوری مجدد تصمیم‌گیری می‌شود. این مرحله زمانی شروع می‌شود که ناکارآمدی فرمول قبلی تعیین شده یا مدل سابق منقضی شده باشد.

اما چگونه این مدل پویایی کسب‌وکار به مراکز خدمات بهداشتی-درمانی در شرایط بحرانی اعمال می‌شود؟

افرادی که در محیط‌های استارت‌آپی کار می‌کنند به تحمل ساعات طولانی کاری، دریافتی کم، عدم‌قطعیت بالا، شکست‌های پی‌در‌پی و انجام وظایف متعدد و پذیرش نقش‌های گوناگون عادت دارند. علت این مسئله این است که در فرایند ایجاد و توسعه کسب‌وکار نقش داشته‌اند و انگیزه کافی برای دستیابی به موفقیت را دارا می‌باشند.

معمولا فاز اول هم با چنین انگیزه و اشتیاقی پیش می‌رود، اما کم‌کم این هیجانات فروکش کرده و به پایان می‌رسد. زیرا منابع زیادی (مالی و انسانی) برای یافتن مدل موفقیت و انتقال به فاز دوم استفاده شده است. به طور مشابه کسانی که در خط مقدم مبارزه با بیماری کووید-۱۹ قرار دارند از فاز اول عبور کرده‌اند و با آشفتگی و خستگی پس از این فاز نیز روبرو شده‌اند. این وضعیت به این معنی است که زمان تصمیم‌گیری برای برون‌رفت از فشار کاری ناپایدار و آشفتگی ناشی از بحران فرا رسیده است-حالا آن را عملی بدانید یا نه، به خودتان مربوط است.

فاز دوم برای بحران کرونا روش‌های پایدار و عملی را شامل می‌شود که بتوان به تمامی بیماران نیازمند خدمات بهداشتی-درمانی (نه فقط بیماران کووید-۱۹) کمک کرد بدون این که سیستم‌ها و فرایندهای بهداشتی و به خصوص منابع انسانی تحت فشار قرار گیرند. البته بدنه بهداشتی-درمانی و سازمان‌های مرتبط با آن نمی‌دانند چطور باید با این مسئله روبرو شوند. شرایط بسیار بی‌سابقه است و نمونه مشابه و تجربه موفقی در این زمینه وجود ندارد. مدیران و رهبران مرتبط با این بخش، باید از رویکردی مشارکتی و تکرارشونده استفاده کنند که در ادامه مورد بررسی قرار می‌گیرد.

برگردیم به فضای کسب‌وکار!

روشی که شرکت‌ها برای انتقال از وضعیت استارت‌آپی به یک کسب‌وکار پایدار طی می‌کنند به صورت زیر است:

۱.به صورت گسترده و متمرکزی روش‌ها و مدل‌های مختلف برای موفقیت و بهبود عملکرد را مورد آزمایش قرار می‌دهند.

۲.دلایل شکست و موفقیت پروژه‌ها را سریعا بررسی کرده و به اشتراک می‌گذارند تا از بروز اشتباهات مشابه جلوگیری شود و شرکت زودتر به مرحله گسترش و اسکیل‌آپ برسد.

۳.فرایندهای موفق را برای تسریع اجرا مستند و فرموله می‌کنند.

درس‌های مراکز درمانی از رشد استارت‌آپ‌ها

به صورت کلی، دستیابی به فاز دوم با سیستماتیک کردن روال کاری موجود برای پیشگیری از هدررفت زمان مرتبط می‌گردد تا از تصمیمات موردی برای هر رخداد جلوگیری شود. بنابراین در فاز اول باید روش‌های موثر و با کیفیت اجرای کار از طریق آموزش مداوم تثبیت شود تا به مرحله دوم انتقال یابد. بزرگ‌ترین مانع در این مسیر این باور اشتباه است که مدل‌های انتخابی ما تحقق‌پذیر نیستند. متاسفانه بخش درمان درگیر این باور است.

بسیاری از پزشکان به تشخیص‌های موردی متخصصان اهمیت می‌دهند و در برابر استاندارد کردن فرایندهای تصمیم‌گیری مقاومت دارند. بخش خدمات بهداشتی-درمانی در حدود دو دهه پیش تجربه‌هایی در زمینه فاز انتقالی پیش‌گفته را اجرایی کرد. به این صورت که برخی سازمان‌های بهداشتی تصمیم‌گیر یا بیمارستان‌های پیشرو پروتکل‌هایی تدوین کردند تا ناظر بر کیفیت خدمات اساسی تمامی مراکز و کلینیک‌های موجود باشد. در نتیجه در شرایط بحرانی کنونی، تدوین پروتکل‌های جدید اجرایی برای جلوگیری از تصمیم‌گیری ناگهانی تحت تاثیر فشار بحران اهمیت دارد.

در شرایط بحرانی کنونی، تدوین پروتکل‌های جدید اجرایی برای جلوگیری از تصمیم‌گیری ناگهانی تحت تاثیر فشار بحران اهمیت دارد.

درس‌های مراکز درمانی از رشد استارت‌آپ‌ها

برخلاف دنیای کسب‌وکار، فرایند آزمایش انواع مدل‌ها و رویکردهای مناسب در شرایط پاندمی در یک سازمان مستقل صورت نمی‌گیرد. در واقع در این حوزه گستره‌ای از انواع سازمان‌ها و گروه‌های پژوهشی در سراسر جهان به بررسی انواع فرایندها، پروتکل‌ها و روش‌های درمانی مشغول هستند. این کار شاید کشف روش درمان بیماری را تسریع بخشد اما به هماهنگی راهبردی برای آزمایش روش‌ها، تدوین کدهای ناظر و پخش آن‌ها در همه مراکز نیاز دارد.

درس‌های مراکز درمانی از رشد استارت‌آپ‌ها

تجدید قوای نیروی کار پس از کرونا

بیشتر بخوانید >

هم اکنون آزمایش برخی رویکردها و روش‌ها در جریان است. برای مثال، برخی مراکز بهداشتی برای تریاژ بیماران-اولویت‌بندی بیماران بر اساس شدت وخامت حال بیمار-از روش‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. در واقع اپلیکیشن‌ها و ربات‌هایی طراحی شده است که تریاژ بیماران توسط خودشان را تسهیل می‌کند و آن‌ها را به بخش مربوطه ارجاع  یا در صورت لزوم مشاوره می‌دهد. همچنین برگشت افراد بازنشسته حوزه درمان یا فارغ‌التحصیلی زودهنگام دانشجویان پزشکی و پرستاری و ورود آن‌ها به حوزه اجرایی از روش‌هایی است که فشار کاری مراکز درمانی را کاهش داده است.

چنین پروژه‌هایی در صورتی که به تجارب موفق تبدیل شوند باید سریعا مستند و تبدیل به فرایند اجرایی شوند تا در سایر نقاط و مراکز مورد استفاده قرار گیرند و از اتلاف وقت و سرمایه جلوگیری شود. انتشار نتایج این آزمایش‌های ارزشمند اهمیتی اساسی دارد و بسیاری از سازمان‌های پیشرو در این زمینه هم‌اکنون به این کار مشغول هستند. همکاری‌های بین‌سازمانی به این فرایند کمک زیادی می‌کند.

درس‌های مراکز درمانی از رشد استارت‌آپ‌ها

برخلاف کارآفرینان، کارمندان مراکز درمانی حق انتخابی برای قرارگیری در این وضعیت ندارند و بسته به ضرورت و بحران در این شرایط قرار گرفته‌اند. البته از آن‌جا که به قول معروف احتیاج مادر اختراع است، نوآوری‌هایی نیز در این زمینه رخ داده است. از آن‌جا که نوآوری علاوه بر جنبه علمی و پزشکی به ساختار سازمانی یکپارچه نیز نیاز دارد، تشکیل تیم برای تثبیت فرایندهای موفق به پیشبرد اهداف و حل مسائل بحرانی ایجاد شده در اثر پاندمی کرونا کمک می‌کند.

مزایای برگزاری جلسات مجازی

بیشتر بخوانید >

اسکیل استارتاپها

در پایان

منحنی سهمی در ابتدا برای این منظور مورد استفاده قرار گرفت که علت عدم موفقیت استارت‌آپ‌ها در فاز دوم را با ضرورت وجود فاز سوم و بازتولید مدل‌های موثر توضیح دهد. ولی این نمودار به همان آسانی برای انتقال از فاز اول به دوم نیز قابل استفاده است زیرا در این مرحله نیز بسیاری از کسب‌وکارها دچار مشکل هستند. به نظر می‌رسد که این منحنی و فازهای سه‌گانه آن برای هدایت چالش‌های روزمره یا بحران‌های فراگیر نیز مناسب باشد. فازهای پیشنهادی به ما آموزش می‌دهند که خلاقیت‌هایی را که ناگهان به ذهنمان در شرایط بحرانی خطور می‌کند به اصول و سیاست‌هایی عملی برای کاربست در سیستم‌های مدیریتی دیگر تبدیل کنیم. این در واقع همان چالش اصلی است که سیستم‌های بهداشتی درمانی این روزها با آن روبرو هستند.

تیم تولید محتوای گروه مشاوران غزال

این مقاله به کوشش مژگان امیر یوسفی و دیگر اعضای گروه مشاوران غزال تولید شده است.

تک‌تک ما تلاش داریم اثری مثبت داشته باشیم بر روی کسب و کارها

منبع: thesmallbusinesssite.co.za

لینکدین غزال را دنبال کنید…

غزال را در اینستاگرام دنبال کنید…

خبرنامه غزال

با عضویت در خبرنامه غزال، در زمینه رشد کسب و کارتان هر هفته یک ایمیل مفید دریافت کنید

    به مشاوره نیاز دارید؟

    برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
    [کل: ۰ میانگین: ۰]

    این مطالب را هم حتما بخوانید